Wij keren het tij

Voor de gemeente betekent dit project dat bewoners bewuster omgaan met grondstoffen, én dat (lokale) toekomstbestendige bedrijvigheid een betere plek krijgt in het fysieke domein (van beleid tot inrichting van de leefomgeving).

Het verkleinen van (economische) afhankelijkheid van (kritieke) grondstoffen uit het buitenland, het behalen van klimaatdoelstellingen, het tegengaan van grondstoffenverspilling en afval, het creëren van toekomstbestendige banen en vooral het weer creëren van bewustzijn in hoe we omgaan met onze spullen, grondstoffen en mensen.

Er is weinig tot geen capaciteit en het onderwerp circulaire economie is extreem ongrijpbaar voor velen, omdat het een nieuwe manier van denken is, niet gericht op winst en groei. Het is dus een bescheiden project met mogelijk grote impact.

Het verbinden en in de timing: wie heeft wat nodig, en wanneer is het moment om te schakelen? Circulair werken voelt vaak als een containerbegrip. Ik maak het klein en praktisch, zodat teams het in hun gewone werkwijze kunnen opnemen. Dat doe ik door mee te kijken in het dagelijks werk, mee te bouwen aan simpele afspraken en die vast te houden. Juist omdat de stap naar circulair vooral een cultuuromslag is, zijn creativiteit en doorzettingsvermogen onmisbaar.

Wat mij aanspreekt in opdrachten en ook deze opdracht is het omgaan met verschillen en weerstand. Ik probeer altijd te begrijpen waar die vandaan komen, of ze nu logisch en rationeel zijn of meer voortkomen uit gewoonte en de manier waarop dingen altijd zijn gegaan. Juist in dat spanningsveld ontstaat de kans om duurzame keuzes op een natuurlijke manier in te passen in bestaande routines.

In mijn team werk ik in een programma rond een onderwerp dat voor veel collega’s in de organisatie en partners nieuw is. Dat vraagt om echt luisteren en interesse in elkaars verhalen en werkzaamheden. We starten bewust klein: de eerste, haalbare verbeteringen. Die kleine stappen blijken vaak groot uit te pakken voor anderen, en houden de energie vast.